Met de paplepel 19 JUN

Met de paplepel

Door:  

Een deel van mijn jeugd heb ik doorgebracht in Brabant. Mijn eerste echte grote liefde vond ik ook daar. Zij was geboren en getogen in het dorpje waar ik toen met mijn ouders woonde en kwam uit een echt Brabants gezin. Juist ja, Bourgondiërs.

Brabantse gastvrijheid

Eigenlijk draaide bij haar thuis alles om Brabantse gastvrijheid en dus om eten en drinken. Een maaltijd was niet compleet zonder soep vooraf en een toetje na, ook doordeweeks. Als er visite kwam werd er uitgebreid getafeld en werden wij erop uitgestuurd om voor de gasten hun favoriete merk sigaretten en aperitief te halen. Op zondag werd pas echt uitgebreid gekookt, waarbij ik me vooral de traditionele ossentong nog goed voor de geest kan halen, gekookte aardappelen, jus, saus, minimaal twee soorten groenten. En Kerst, dat het ene jaar bij mijn ‘schoonouders’ en het andere jaar bij de – in hetzelfde dorp wonende – broer van haar vader werd gehouden, was een soort Bourgondische wedloop om wie het beste, grootste en lekkerste kerstdiner in elkaar wist te zetten. Om het jaar werden bij mijn vriendinnetje thuis weken van te voren alle onderdelen van het menu uitgeprobeerd en moesten (nou ja, mochten) we alle gerechten al voorproeven. Bij de Brabanders wordt het er letterlijk met de paplepel ingegoten. 

Afstand tot ons voedsel

Nu heeft niet iedereen het geluk op te groeien in een gezin waar eten zo prominent aanwezig is en zo’n onderdeel uitmaakt van het dagelijks leven. Sterker nog, in de afgelopen decennia is de tijd die we gemiddeld besteden aan het inkopen, bereiden en opeten van onze maaltijden drastisch teruggelopen. Dat heeft deels te maken met de opkomst van de supermarkten die het mogelijk hebben gemaakt in no-time al ons eten in huis te halen tegen prijzen die nog nooit zo laag zijn geweest. We geven met zijn allen inmiddels 78 cent van elke euro die we aan eten besteden uit in de supermarkt!

Ook de invloed van de industrie laat zich gelden; steeds meer bulkvoedsel met steeds minder diverse (en verse!) ingrediënten (we eten nog maar 2% van alles wat eetbaar is op de aarde) en een steeds grotere focus op suiker, zout en vet, want dat is goedkoop en vinden we lekker. Maar hoe het gemaakt is en door wie….? Onze afstand tot ons eten is letterlijk steeds groter geworden en de gevolgen laten zich steeds pregnanter zien: obesitas, uitputting en opwarming van de aarde, overbevissing, uitbraken van ziektes en epidemieën…

Kennis is de sleutel tot inzicht

Waar leer je nog over eten? Wanneer schud je nog een boer de hand? Wie weet nog hoe een tomaat groeit, of een aardappel? Wat betekent het dat we elk jaar 20 miljoen (!) varkens slachten in Nederland? Wanneer is het het seizoen voor aardbeien, boontjes, bloemkool? Waar komt ons eten überhaupt vandaan?

Nog niet zo lang geleden ging een groot deel van de meisjes na de basisschool naar de huishoudschool en alhoewel ik het een groot goed vind dat ook de meisjes tegenwoordig gewoon via de middelbare naar mbo, hbo of universiteit gaan, is daarmee wel een enorm kennishiaat ontstaan op het gebied van wat goede voeding is, hoe je het bereid en bewaard en wat het voor een mens doet. Daar komt nog bij dat het aantal boeren (en dus boerenkinderen) enorm afgenomen is en daarmee de kans dat je een echte boer tegen het lijf loopt alleen maar kleiner is geworden.

Zou het niet mooi zijn als we ál onze kinderen bagage mee zouden geven met betrekking tot voedsel, haar herkomst en de bereiding daarvan? Ik ben ervan overtuigd dat we dan vanzelf weer gezonder gaan eten, betere keuzes maken en voedsel weer meer gaan waarderen (en dus misschien wat meer willen betalen en wat minder weggooien). Dan hoeven we ons niet meer door de supermarkten te laten vertellen wat we moeten kopen, want op hun prioriteitenlijstje komen aandeelhouderswaarde en winstmaximalisatie toch echt boven onze gezondheid of die van onze planeet en daarmee zijn de keuzes die zij voor ons maken op zijn zachtst gezegd discutabel. 

Kennis is de sleutel tot inzicht: een moestuin en smaak- en kooklessen op iedere basisschool!

  Terug naar overzicht
Laatste blogartikelen
Ons reizende voedsel 19 OKT
Ons reizende voedsel Door: Steven Koster   Lees verder
Met de paplepel 19 JUN
Met de paplepel Door: Steven Koster   Lees verder
Wat is het voordeel van een lokale versbox? 27 SEP
Wat is het voordeel van een lokale versbox Door: Steven Koster   Lees verder
(Van) varkens houden 14 FEB
(Van) varkens houden Door: Steven Koster   Lees verder
Tussen de tuinbonen en de tomaten 14 APR
Tussen de tuinbonen en de tomaten Door: Steven Koster   Lees verder
  Terug naar overzicht